W związku z interwencją zainteresowanych osób w biurze posła Stanisława Szweda ws. świadczeń pielęgnacyjnych dla osób bezrobotnych i niepełnosprawnych poseł Stanisław Szwed skierował interpelację do Jolanty Fedak, Minister Pracy i Polityki Społecznej.

Interpelacja ws. prawa do zasiłku dla bezrobotnych osób, które przed rejestracją pobierały świadczenie pielęgnacyjne.

Zgodnie z art. 71 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /t. jedn. Dz. U. nr 69, poz. 415 ze zm./ prawo do zasiłku dla bezrobotnych ma osoba, która w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania się była zatrudniona i osiągała co najmniej minimalne wynagrodzenie przez łącznie 365 dni. Do tego okresu zalicza się również okresy pobierania renty, renty szkoleniowej oraz okresy pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego, świadczenia rehabilitacyjnego. Są to okresy nazywane w ustawie o emeryturach i rentach z FUS okresami nieskładkowymi.
Urzędy Pracy do tych okresów nie zaliczają okresu pobierania świadczenia pielęgnacyjnego. Jest to świadczenie przyznawane osobie sprawującej opiekę nad osobą z orzeczonym stopniem niepełnosprawności. Osobom, które zaprzestały opieki, bo np. podopieczny zmarł, odmawia się prawa do zasiłku dla bezrobotnych, mimo że osoby te mają często bardzo długi okres zatrudnienia, wykonywanego do czasu rozpoczęcia opieki nad dzieckiem czy rodzicami. Świadczy to, że o nierównym traktowaniu osób, które nie z własnej winy pozostają bez pracy.

Szanowna Pani Minister, biorąc pod uwagę powyższe stawiam następujące pytania:
1.    Czy bezrobotny rejestrujący się po utracie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego ma prawo do zasiłku dla bezrobotnych?
2.    Czy Ministerstwo podejmie prace nad usunięciem nierówności w traktowaniu świadczeniobiorców?

Poniżej odpowiedź Jolanty Fedak, Minister Pracy i Polityki Społecznej:


Odpowiadając na interpelację Posła Stanisława Szweda przekazaną przy piśmie z dnia 19 lipca 2011 r., informuję uprzejmie, co następuję:

Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) w sposób enumeratywny wylicza okresy, które są zaliczane do okresu uprawniającego do uzyskania zasiłku dla bezrobotnych. Okres pobierania świadczenia pielęgnacyjnego nie został uznany za zaliczany do okresu uprawniającego
do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Świadczenie pielęgnacyjne jest świadczeniem pieniężnym, o które ubiegać się mogą osoby rezygnujące z zatrudnienia w celu podjęcia opieki nad poważnie niepełnosprawnym członkiem rodziny. Wraz z wypłatą świadczenia odprowadzana jest składka emerytalno-rentowa, która umożliwia nabycie uprawnień emerytalnych osobom pobierającym świadczenie.

Należy zauważyć, iż generalną zasadą przyjętą w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy jest uzależnienie możliwości zaliczenia danego okresu aktywności zawodowej (zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, prowadzenia działalności gospodarczej) jak też i innych okresów jak np. pobierania zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku macierzyńskiego do okresu uprawniającego do uzyskania zasiłku dla bezrobotnych od wysokości uzyskiwanego wynagrodzenia lub odpowiednio podstawy wymiaru świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Powołane wyżej okresy aktywności zawodowej jak i pobierania świadczeń z ubezpieczenia społecznego są zatem uwzględniane do okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych w sytuacji, gdy uzyskiwane wynagrodzenie wynosi co najmniej minimalne wynagrodzenia za pracę pracowników lub odpowiednio podstawę wymiaru zasiłków i świadczeń z ubezpieczenia społecznego stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę pracowników. Tymczasem wysokość zasiłku pielęgnacyjnego to obecnie kwota 520 zł miesięcznie a zatem kwota niższa nawet niż połowa minimalnego wynagrodzenia za pracowników (obecnie minimalne wynagrodzenie za pracę to kwota 1386 zł).

Z uwagi jednak na fakt, iż osoby pobierające świadczenia pielęgnacyjne dobrowolnie rezygnują z pracy celem sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, albo osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności kwestia poruszona w oświadczeniu wymaga rozważenia. Osoby takie bowiem nie ze swojej winy nie podejmują pracy lub z niej rezygnują i jednocześnie nie mają one żadnego wpływu na wysokość przysługującego świadczenia pielęgnacyjnego, którego kwota ustalona jest sztywno i nie ma żadnego związku z ewentualnym wynagrodzeniem uzyskiwanym np. przed rezygnacją z zatrudnienia.

Informuję jednocześnie, iż w okresie prezydencji Polski w Unii Europejskiej nie są przewidywane żadne prace legislacyjne nad nowelizacją powołanej na wstępie ustawy, w  tym kierunku poruszonym oświadczeniu.